#3 BUFO ALVARIUS 

2019-08-18

Steeds vaker hoor ik over Bufo, vooral hele positieve ervaringen. Bufo alvarius is een pad, deze pad komt drie maanden per jaar boven de grond en geeft in deze periode afscheiding genaamd: 5-MeO-DMT, dit is een verwant van de DMT molecule, de werkzame stof in Ayahuasca. De Bufo pad komt voor in de Sonora woestijn, Mexico. 5-MeO-DMT wordt gerookt in ceremoniële setting, veelal in het bijzijn van een sjamaan. Niet gek gezien de intensiteit van de mogelijke ervaring. Het roken van Bufo kan er onder andere voor zorgen dat je een volledige ego dissociatie ondergaat of dat je een éénheidservaring krijgt. Op Facebook kwam een advertentie voorbij voor een Bufo event, voor vandaag 18-08-2019. Ik heb vooraf een tijdje gebeld met Silvia, zij heeft dit event georganiseerd via haar bedrijf: KEY TO HEALTH. Ze heeft een leuke vibe, ik herken een stuk van haar enthousiasme. Het voelt goed, let’s go..

De hele week voorafgaand aan deze ceremonie voel ik me vrij ontspannen, het komt af en toe in gedachte voorbij zonder beladen gevoelens. Toch kwam er wat spanning in mijn lijf twee dagen voorafgaand aan dit event.
Nou daar ga ik, een nieuw avontuur tegemoet, in mijn auto richting Noordwijkerhout. Het event is georganiseerd op de locatie van een bekende, iemand die mij ooit met Ayahuasca heeft begeleid en dezelfde ademopleiding heeft gevolgd, grappig. Aangekomen op de locatie voel ik me nog steeds rustig. In de grote tuin die bij de locatie hoort zie ik een aantal mensen staan, ze drinken, kletsen en zijn een wat aan het wachten. Ik stel me voor de aan de mensen die er zijn en pak ook een kopje thee. Er werd me verteld dat ik waarschijnlijk een uurtje uitloopt en ik moet wachten, all fine. Een Engelssprekende jongen met een enorm blij hoofd stelt zich voor, ik ben zijn naam alweer vergeten. Ik vroeg waar hij vandaan kwam, hij excuseerde zich met een grap voor het feit dat het Schotland was. Ik moest om hem lachen en vertelde dat ik daar ook familie heb wonen, zijn hoofd werd nog blijer. Hij vertelde dat hij net daarvoor zijn Bufo ervaring heeft ondergaan, hij is in een enorme bliss terecht gekomen. Er bestond niks mooiers dan het universele bewustzijn wat hij zojuist heeft gezien, aldus zijn ervaring.

Ik zie Bufo als een zeer krachtig medicijn dat je geeft wat op dit moment kloppend is, op basis van alle conditionering die er is, meer dan we bewust kunnen waarnemen. Tuurlijk is het verleidelijk om ook te hopen zo een mooie bliss ervaring te krijgen, tegelijk voel ik ook het vertrouwen dat alles wat komt oke is. Er liep ook Griekse man rond die niks had ervaren tijdens zijn sessie, de frustratie droop zo ongeveer van zijn gezicht. Hij was speciaal vanuit Griekenland gekomen voor een éénheidservaring en kon het toch moeilijk verkroppen dat er bij hem niks (bewust) is gebeurd. Tja ….The universe provides, whatever you need,,. Twee totaal verschillende ervaringen tot dusver.
Na even gekletst te hebben met de andere deelnemers zonder ik me af richting een bankje in de zon, tijd om naar binnen te keren. Voor deze ceremonie werd geadviseerd een duidelijke intentie te zetten, voor mij speelt het thema vertrouwen. Vertrouwen in het leven. Het laatste jaar valt alles zo mooi op zijn plek, er gebeuren zoveel mooie dingen, het leven geeft me zoveel mooie bevestigingen en toch, er een deel in mij wat zich moeilijk kan ontspannen. Ik voel dat ik mezelf vaak bewust terug moet halen naar het nu omdat m’n gedachte soms afdwalen naar honderden mogelijke toekomstige scenario’s. Het lijkt me een zegen om nog iets meer vanuit overgave te kunnen leven, om te vertrouwen op het leven en daarin minder onzekerheden te ervaren. Tegelijk ben ik me bewust van de stappen die ik op dit gebied al heb gezet.

Ik word geroepen, voor het eerst schiet er spanning door me heen, nu gaat het gebeuren. Terwijl ik plaats neem en me voorstel aan de Mexicaanse sjamaan neem ik plaats op een matras. Ze ziet er wijs en liefdevol uit, een vrouw met diepgang. Ze is nog wat aan het rommelen, begint daarna aan haar verhaal en instructie en legt uit dat als ze haar pijp aansteekt ik heel rustig moet inhaleren en de rook zo lang mogelijk binnen moet houden. Voor we beginnen voel ik enige verbazing dat ze geen enkele vraag aan me stelt, dat er geen afstemming is. Tijdens de OHM-Punctuur opleiding hebben we geleerd altijd toestemming te vragen alvorens we in iemands aura veld werken, dat voelt nu zo logisch. Het vragen van toestemming was in dit geval niet nodig geweest maar het maken van een iets diepere connectie voor mij eigenlijk wel, om elkaar eerst op zielsniveau even te ontmoeten. Ik heb maar weinig tijd om hier bij stil te staan, de locatie is prachtig en de setting voelt verder goed. De pijp ging aan, ik inhaleren rustig met in gedachte mijn intentie vertrouwen. Ik hou de rook zo lang mogelijk in. Ondertussen moet ik aan de Schotse jongen denken die zei dat het naar pure chocolade smaakt, dat klopt wel een beetje. Nadat ik de rook niet langer in kan houden blaas ik deze rustig uit, ik inhaleer nog een keer. Al snel voel ik mezelf wegzakken, terwijl ik zit voel ik mezelf achterover vallen in het kussen.

Het gevoel is moeilijk te omschrijven, ik zie even een grote pad voor me, als ik er verder een mood bord van moest maken zou deze er donker uitzien, veel rook, leegte, bedrukking, bedwelming, steeds meer leegte. Ik voel me nog dieper wegzakken, de controle verliezen over mijn adem. Een laatste gedachte, zal mijn lijf mijn adem wel herpakken? Daarna is er een periode zonder gedachtes, het voelt alsof ik in een overgangsfase terecht kom, de poort tussen leven en dood. Het voelt kil, ik voel verwarring. Uit eerder gelezen ervaringen wist ik dat het soms paniekerig kan zijn alvorens je je ego volledig los kunt laten. Ik voelde geen bewuste weerstand tegen wat er aan het gebeuren was, dit alles ging niet op aansturing, ik kon het alleen maar waarnemen. Ik voel wat schokken in mijn lijf, energetisch voel ik dat alles in beweging is. Later hoorde ik dat ik minuten lang enorm heb liggen schokken met mijn lijf. Deze omschrijving klinkt misschien wat luguber, toch was het ook heel mooi. Om te voelen hoe de controle in je lijf los kan komen. Hoe het op deze diepere lagen voelt, om in die overgangspoort te zijn. Na een tijdje voel ik dat mijn lijf aan het terugkrabbelen is, toch weer bewust opzoek naar de controle over mijn ademen. Onbewust heb ik nog niet volledig los kunnen laten, ergens is de handrem aangetrokken, zo voelt het althans. Volgens mij heeft dit alles ongeveer een kwartier geduurd. Ik besef dat de gehechtheid aan mijn lijf en ego nog te sterk is in dat moment om het helemaal los te laten. Dat ik meer veiligheid nodig heb om mezelf volledig over te geven. Er komt veel verdriet los. Verdriet omdat ik me realiseer dat zich zojuist een patroon heeft herhaald, één die ik goed herken.

Op de achtergrond hoor ik dat er muziek wordt gespeeld, er is getrommel en gezang. Het voelt als afleiding van wat er in mij speelt. Mijn lichaamsbewustzijn begint beetje bij beetje terug te komen. Het overdonderende gevoel, het gevoel waarin in voor de helft los was van mijn controle/ego begint beetje bij beetje op te lossen.
Terwijl ik langzaam terugkom voel ik een enorme behoefte om met deze sjamaan te delen dat ik het maken met verbinding met haar heb gemist, dat ik dit vooraf nodig had om echt los te komen. Dat de verbinding te vluchtig was om mezelf helemaal te laten gaan (over spiegels gesproken). Ze gaf me terug dat de verbinding al was gemaakt voordat ik binnenstapte en dat ze volledig aanwezig was. Haar reactie voelde alsof ze reageerde op kritiek, ik bedoelde het niet als kritiek. Voor mij was het alleen wel een hele duidelijke realisatie dat ik meer tijd nodig heb om in een situatie te landen, dat ik dat nodig heb om me volledig veilig te voelen. Dit heb ik vooraf al heb gevoeld en ik had me toen kunnen uitspreken. Daar komt het meisje wie door iedereen aardig gevonden wil worden weer om de hoek kijken, dat meisje die andere niet tot last wil zijn. Soms vertrouw ik er teveel op dat anderen aanvoelen wat ik nodig heb, dat creëert een deel van de onveilig die ik soms ervaar in het leven. Het is aan mij om me uit te spreken over wat ik nodig heb. Het is belangrijker om mijzelf uit te spreken dan om aardig gevonden te worden. Nu ik dit type realiseer ik me ook dat aangeven wat ik nodig heb er niet toe hoeft te leiden dat mensen me niet aardig vinden en ook niet dat ik teveel ruimte inneem.

Terwijl ik langzaam terugkom, uit een behoorlijke roes, besef ik me hoe intens het was. Met name het bewustzijn van mijn lijf verliezen. Ik praat nog even na met de sjamaan, ik voel een enorme drang om in het gras te gaan liggen. Ze geeft aan dat dat meer dan oke is. Ze had nog wat rake uitspraken waarvan ik hoop dat ze terugkomen, ze hadden betrekken op overgave aan het leven. Mijn hoofd was al bij de gras.
In het gras voel ik de ruimte om nog wat tranen los te laten. Ondanks dat het een intense ervaring was en per se bliss voel ik me dankbaar voor deze levensles, dit medicijn. Mijn buitenwereld is een projectie van mijn innerlijke belevingswereld, als ik mijzelf beter leer uitspreken in wat ik nodig heb, als ik in ieder moment trouw durf te zijn, onder alle omstandigheden, over wat er in mij leeft (ongeacht wat andere hiervan denken) zal ik mezelf veiliger gaan voelen.. Achteraf gezien voelt het zo logisch dat ik haar had kunnen vragen eerst dieper te connecten voordat ik deze ervaring in was gegaan, dat ik mezelf de ruimte had gegund om in het moment te landen.

Voor ik naar huis ga heb ik nog een kort gesprekje met Sylvia, dat voelt fijn. Wanneer ik in de auto naar huis zit realiseer ik me dat mijn lichaam een stuk lichter voelt, dat de pijn uit mijn schouders is verdwenen. Zoals ik zelf altijd met Ayahuasca zeg: ‘geef jezelf minimaal een week om alles te laten landen, want het werkt door’, ben ik in dit geval ook benieuwd wat voor een verdere doorwerking deze ervaring gaat hebben. Het voelt in ieder geval wel heel logisch om beter te werken aan omstandigheden waarin ik mij volledig comfortabel voel, om te vertragen in contact. Vooral om in ieder moment te blijven voelen en hier trouw aan te zijn.

‘It takes you to a place that takes you to another dimension. Ever since I did it I’ve had a miraculous change about me. It’s been a few months ago, since I first took the venom’ – MIKE TYSON