#4 THIS IS ME, THROUGH THE EYES OF SOMEONE ELSE

2020-08-14
WAT ONTZETTEND SPANNEND OM MEZELF ZO ONLINE TE ZETTEN, ZO NAAKT, ZO VANUIT DE OGEN VAN DE KUNSTENAAR, ZO KWETSBAAR EN KRACHTIG VOELT DIT ALLEMAAL TEGELIJK.

Om te starten: het plaatsen van dit aquarel is geen uitnodiging en zeker geen uitdaging. Ook vind ik het belangrijk te vermelden niemand te willen beledigen of in ongemak te brengen. Verwar het online zetten van dit kunstwerk met mijn naaktheid daarop afgebeeld alsjeblieft niet met een vulgaire uiting die om een seksuele reactie vraagt, want dit is juist wat ik niet wil.

 

Als ik mijn motivatie voor dit bericht zou moeten verwoorden gaat het vooral over het doorbreken van taboes, het bevrijden van mijzelf en misschien zelfs wel over vrouwelijkheid in de meest algemene zin van het woord. Ik ben geen feminist en kan met volledige zekerheid zeggen dat ik mijzelf vanaf mijn geboorte af aan al gelijkwaardig voel aan mannen en dat ik hier geen strijd voor heb hoeven voeren. Dankbaar ben ik voor degene die deze strijd voeren en hebben gevoerd voor de ongelijkheid die er nog steeds is. Tegelijk voel ik hier ook verwarring over, dat er überhaupt strijd aan te pas moe(s)t komen. Ik ken vele vrouwen, ook in mijn directe omgeving, die deze gelijkheid niet altijd ervaren. Wereldwijd is dit al helemaal geen vanzelfsprekendheid en laten we de geschiedenis ook maar niet induiken.

Misschien zou ik deze post wel een eerbetoon willen noemen aan mijn vrouwelijke vrijheid, waar ik trots op ben, waar ik me ook kwetsbaar in voel, waarmee ik andere hoop aan te moedigen ook te openen in mentale, emotionele, spirituele en fysieke naaktheid. Een diep verlangen dat iedereen en alles wat leeft zich op iedere mogelijke wijze altijd vrij mag voelen, dat we met elkaar de schaamte en onderdrukking voorbij gaan.


Anderhalf jaar geleden werd ik benaderd door Renso Tamse, de maker van dit schilderij, Hij is professioneel kunstenaar en benaderde mij met zijn fascinatie en verlangen om een kunstwerk samen te maken. Wat een enorme eer! En zoveel andere gevoelens tegelijk… Met dankbaarheid voor mijn intuïtie durfde ik dit avontuur met hem aan te gaan. Nu anderhalf jaar later is het werk af en heb ik het gister van hem gekregen. Zo bijzonder, wat een cadeau! Niet alleen het ontvangen van dit schilderij maar ook de verbinding, het proces, het gezien worden en alles wat erbij kwam kijken.

WIL JE MIJN PERSOONLIJKE MENING OVER HET SCHILDERIJ?

Om te starten vind ik het bewonderenswaardig dat Renso zijn impuls om dit schilderij tot stand te laten komen met volle toewijding heeft gevolgd en zich niet heeft laten remmen door wat dan ook. Ik voel hem in het schilderij, ook voel ik me door de kleuren die hij heeft gebruikt meegenomen en verwonderd, ik kan de rondingen van mijn lijf meer dan ooit waarderen en zo ook de zachtheid die ik in mij geschilderde lijf terug zie, de details pfff. Super mooi hoe de overloop van intensief naar soft/ dromerig verloopt. Overigens was de passie waarmee Renso over zijn proces van schilderen vertelde en zijn gedrevenheid daarin echt beyond words, bijna een kunstwerk op zich waar ik enorm van hem genoten.

Ja en dan is er nog die blik in mijn ogen, dierlijk bijna. Ik herken er iets van uit één van zijn tijger schilderijen. Intens om dit in mijzelf terug te zien. Gemakkelijker vind ik het om naar een zachte uitdrukking van mijzelf te kijken, en toch enorm intrigerend. Ik ben nog zoekende in welk aandeel van deze blik van mijzelf is en welke bij de interpretatie van Renso hoort, het is de uitwerking van zijn blik op mij, op mijn blik. Blij en verwonderd dat ik inmiddels zo comfortabel naar mijn eigen naaktheid kan kijken heb ik dit kunstwerk in ontvangst genomen. Ik vind het prachtig en het krijgt een mooi plekje.

Last but not least, god what will my family think…

Tuurlijk heb ik ook twijfels gehad over het plaatsen van dit bericht, wat als het wel verkeerd wordt geïnterpreteerd, sommige denken misschien dat het onremdheid is terwijl het juist zo een diepe afstemming vraagt. Ik ben op Facebook bevriend met werkgerelateerde contacten etc. etc. Maar op een diepere laag gaat het hier niet over. Het gaat over mij, ik weet dat ik mijzelf hierin kan dragen en dat ik dit neerzet met een duidelijke visie en hier volledig voor sta. Dit is wat ik wil uitdragen aan de wereld, zonder beperking, zonder concessies.

Tijdens het schrijven van deze tekst ontving ik van een vriend onderstaand bericht, wat me diep raakt omdat het terug komt in de uitwerking van het schilderij, als reactie op het zien ervan:

Anna, je bent zacht. Je ben rijk. Je bent sterk. Je bent Lief. Je bent Intens. Je bent Zorg. Jij voelt wat er is. Jij straalt liefde als de zon. Je beweegt. Je raakt het leven diep. Je breekt het leven open. Je wrijft het leven warm. Je bent veiligheid. Je bewaakt met intense blik de groei van ons allen. Amen.

Nederig voor hoe het leven soms kan lopen en Renso zijn talent. Dankbaar voor dit proces en schilderij. Wat is het leven rijk. Lets grow beyond the shame & fear together…